กลับไปยังรายบอร์ด โพสต์ใหม่

เรื่องเตือนใจลูกผู้หญิงทุกคน

เหตุการณ์เกิดขึ้นเมื่อเราไปรู้จักผู้ชายคนนี้ที่สถานบันเทิงแห่งหนึ่งโดย บังเอิญเราไปกับเพื่อนผู้หญิงหลายคนทั้งๆ ที่ปกติเราก็ไม่ได้เป็นคนเที่ยวกลางคืนนะ แต่วันนั้นเรามีนัดพบเพื่อนเก่าสมัยมัธยมที่ไม่ได้เจอกันนาน และเสียงโหวตของคนอยากไปที่นี่ก็มากกว่า  เราก็เลยต้องไปเจอเพื่อนที่นั่นทั้งๆที่ไม่ได้อยากไปเลย เพื่อนเราหลายคนก็พาแฟนมาเปิดตัวซึ่งเราเองไม่เคยมีแฟน เราไปคนเดียวก็ไม่ได้คิดอะไรมากก็นั่งพูดคุยกันตามประสาคนไม่เจอกันนาน แต่เราก็นั่งได้ไม่นานเริ่มรู้สึกอยากกลับบ้านเพราะว่าเหม็นกลิ่นบุหรี่มาก (เราเป็นภูมิแพ้)และเราก็ไม่ชอบเสียงหนวกหู พูดกันก็ต้องตะโกนอ่ะเลยบอกเพื่อนๆว่า ขอตัวกลับก่อนเอาไว้วันหลังค่อยเจอกันใหม่ แฟนเพื่อนเราคนหนึ่งก็อาสาเดินออกไปส่งขึ้นแท็กซี่ เพราะว่าไม่อยากให้เราเดินคนเดียวออกจากร้านไป เพราะเราไม่คุ้นสถานที่เลย และร้านนี้ก็ไกลจากบ้านมากๆแต่พอเราเดินออกมาจากร้านไม่นาน  รู้สึกตัวอีกที เราก็ตื่นขึ้นมาอีกทีอยู่บนเตียงในโรงแรมแล้ว....  เรามองตัวเอง...ในสภาพเปลือยล่อนจ้อน...เนื้อตัวเป็นจ้ำๆ  เรารู้ทันทีว่าเกิดอะไรขึ้นกับตัวเรายังกะหนังไทยเลยเนอะ แต่มันคือเรื่องจริงนี่คือตัวเรานี่เราหรือเนี่ย...เราไม่คิดว่าครั้งแรกของเราที่ทนุถนอมมากว่ายี่สิบปีจะต้องมอบให้แก่สัตว์นรกตัวนี้เรารวบรวมสติได้ในเวลาอันรวดเร็ว บอกกับตัวเองว่าเราไม่สามารถย้อนเวลาคืนมาได้แล้วเราไม่รู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้นกับราอีก ถ้าไอ้สัตว์นรกตัวนี้ตื่นขึ้นมา... เราอาจจะถูกมันข่มขืนอีกก็รอบได้ เราเลยรีบแต่งตัวแล้วหวังจะออกจากโรงแรมให้เร็วที่สุดก่อนที่มันจะตื่น เราจะวิ่งๆๆเอาร่างอันโสมมของเราไปให้พ้นจะสถานที่แห่งนี้ให้
ได้เราจะต้องเอาเรื่องมันเราจะบอกที่บ้านอย่างไรดี....ป่านนี้พ่อแม่เราจะห่วงขนาดไหนที่ลูกไม่กลับบ้านทั้งคืนโดยไม่ติดต่ออะไร  เลยเราจะแจ้งความดีไหมเพื่อนเรารู้หรือยังว่าเกิดอะไรขึ้น สารพัดคำถามที่เกิดขึ้นในใจของเรา ทันใดนั้น..เราก็เห็นโทรศัพท์มือถือและกระเป๋าสตางค์ของมัน เราเลยรีบคว้าติดตัวออกมาด้วยหวังเป็นหลักฐานให้รู้ชื่อ– สกุลว่ามันคือใครที่อยู่  เบอร์มือถือที่จะติดต่อเอาเรื่องมันได้เมื่อเราแต่งตัวเสร็จ เราเลยคว้าเอาออกมาด้วย ระหว่างทางที่นั่งแทกซี่เราร้องไห้ตลอดทางจนคนขับถามเราว่า “หนูๆเป็นอะไรรึปล่าว”เราได้แต่ตอบไปว่า! ไม่ได้เป็นอะไร เพิ่งเลิกกับแฟนเฉยๆ(จะให้เราบอกอย่างไร ว่าเราเพิ่งถูกข่มขืนมา...)  ระหว่างนั้นเราได้ยินเสียงคนขับหวังดีคอยพูดปลอบใจเราแต่ฟังไม่ได้ศัพท์ เท่าไรนัก เพราะในใจครุ่นคิดแต่เรื่องที่เราจะต้องบอกพ่อแม่เมื่อ เรากลับถึงบ้านให้ได้ว่าเราเป็นอะไร ทำไมไม่กลับบ้านเรา...ไม่เหลืออะไรอีกแล้ว เราบอกให้คนขับแวะร้านขายยาซื้อโพสตินอร์มา เราไม่เคยคิดเลยว่าเราเองคนนี้นะหรือ ที่เคยรู้สึกภาคภูมิใจกับความบริสุทธิของตัวเอง เรานี่หรือที่เคยรู้สึกเย้ยหยันลูกผู้หญิงด้วยกันเวลาที่พบกระทู้ตามเวบบอร์ดว่าาอะไรกินป้องกันการท้อง หลังการมีเพศสัมพันธ์ได้ เราเคยขยะแขยงคนเหล่านี้เพราะมองแต่เพียงว่า เขาเหล่านั้นไม่รักนวลสงวนตัวรักสนุกเพียงชั่ววูบ แต่ก็เรานี่แหละที่วันนี้ต้องกลับมาเป็นฝ่ายกล้ำกลืนบอกคนขายยาว่าต้องการ ยาโพสตนอร์...คนขายหยิบให้เราด้วยคำพูดว่า“น้อง.. ทีหลังกินยาคุมดีกว่านะมดลูกจะได้ไม่พัง” ด้วยสายตาเหยียดหยามอยู่ไม่น้อย...  แล้วเราจะทำอย่างไร..เราจะบอกเขาได้อย่างไร  ว่าเมื่อคืนเกิดอะไรขึ้นกับเรา.. เราได้แต่ก้มหน้ารับสภาพไป.....เราขึ้นแทกซี่คันเดิมที่จอดรออยู่ให้ขับส่งไปถึงที่บ้าน
เมื่อถึงบ้านวันนั้นเป็นวันเสาร์ พ่อแม่เราไม่ได้ออกไปทำงานเรารีบบอกพ่อแม่ว่าเป็นลม  มีคนนำส่งรพ.ติดต่อพ่อแม่ไม่ได้นี่เพิ่งฟื้นกลับมา พอดีในกระเป๋ามีเบอร์เพื่อนที่รพเขาเลยตามเพื่อนมาได้คนนึง มารับตัวและจ่ายค่ารักษาไปแล้ว เราไม่รู้ว่าเขาเชื่อหรือไม่แต่เราคิดออกได้เท่านี้จริงๆ... และรีบบอกพ่อแม่ว่าขอไปนอนพักที่ห้องนอนก่อนพอขึ้นห้องนอน เรารีบหยิบเอามือถือและกระเป๋าสตางค์ของไอ้สัตว์นรกนั่นออกมาดู แล้วเราก็ต้องตกใจที่พบว่าตัวเองเป็นกำลังเป็นนางเอกคลิป มัน...มันถ่ายคลิปเก็บไว้เพื่ออะไร
เพื่ออวดคนเพื่อแบลคเมล์เราหรืออะไร.. และไม่ใช่แค่เราคนเดียวยังมีเพื่อนเราในนั้น  มีคนอีกเกือบสิบคนที่ตกในสภาพเดียวกับเรา นี่เป็นสาเหตุที่ทำให้เพื่อนเราคนนี้พยายามคะยั้นคะยอนัดพบเพื่อนเก่าเพื่อ
ให้แฟนตัวเองได้ลิ้มรสชาติใหม่ๆ หรือปล่าวเนี่ยเราเลยโทรไปถามเพื่อนเรา เหมือนเพื่อนเราจะรู้ว่าเกิดอะไรขึ้นมันไม่ยอมรับโทรศัพท์ และเลิกติดต่อกับเราอีกเลยเล่ามาถึงจุดนี้ อยากให้เพื่อนๆทุกคนระวังตัวให้ดีอย่าไว้ใจเพื่อนตัวเอง  อย่าให้ใครไปส่งเราตามลำพังและหากเกิดอะไรขึ้นต้องมีสติ หากมีโอกาสหยิบมือถือหรือกระเป๋าสตางค์มันออกมาพร้อมกับตัวด้วยก็ ได้เผื่อจะได้มีหลักฐานให้รู้ว่ามันคือใคร เรากล้าพิมพ์เพราะเราไม่มีอะไรจะเสียแล้ว  ตอนนี้เรากำลังจะไปเรียนต่อที่อเมริกา ป้าเรามีร้านอาหารที่นี่และคิดว่าจะทำงานที่นี่เลย
คงไม่ต้องได้พบเจอกับมันอีกเราจึงกล้าเล่าให้ฟัง  และมันก็คงทำมาเยอะจนจบมือใครดมไม่ได้หรอกว่าเราคือใครเว้นแต่จะถามจาก เพื่อนเรานนั้นแต่เราส่งข้อความไปให้เพื่อนเราว่า ถ้ามันบอกว่าเราคือใคร เราก็จะเอาคลิปของมันออกเผยแพร่เช่นกัน เราขู่มันไปให้สมกับความชั่วที่มันทำกะเรา เราก็ไม่แคร์แล้วเพราะว่าเรามีหลักฐานคือ  คลิปวิดิโอที่พร้อมเล่นงานมันทุกเมื่อ และนี่คือโฉมหน้าของสัตว์นรก.
จบละคับ  เหนื่อย  ไปกิงข้าวกลางวันละคับ
อ่านเเล้วก้อช่วยติชมกานมั้งนะคับ  จะได้มีกำลังใจ อิอิ
-0-

เราก็ไม่เคยไปเที่ยว ดึกๆ อยู่แล้วอ่ะค่ะ

อายุยังน้อย เร่งศึกษา -*-

เคยไปแต่ งานวัด 555+
โห เล่นพิมออกมาเปนพรืดเรย

อ่านทีตาลายเลย น่าจะจัดเนื้อหาดีๆหน่อยนะจ๊า

แต่เรื่องแบบนี้มันเปนภัยรอบตัวอยู่แล้วอะจ้ะ ต้องหาทางป้องกันเท่านั้น ^^"
เ พื่ อ น กั น  แท้  ๆ

ทำ กั น ไ ด้ ล ง ค  อ

TT          TT
ง้า.......

จริงดิ     

เป็นเรื่องเตินใจได้ดีจริงๆค่ะ -_-''
ไว้ใจไม่ได้เลย ขนาดแฟนเพื่อนนะเนี่ย
โหหห....จิงดิ    ยาวจัง กว่าจาจบ
ขอบคุณมักมากที่นำข้อคิดคีๆมาให้กันค่ะ


เป็นข้อเตือนใจได้ดีมากๆ
น่าสงสารจังเลยอ่ะคับ ยังไงก้อสู้ต่อไปนะคับ
เง้อ..

งืมๆ ขอบคุณมากค่ะ
น่าสงสารจังเลยอ่าอิอิแต่เราไม่ได้เป็นผู้หญิงอ่านะเลยไม่ค่อยเข้าใจจิตใจผู้หญิงเยอะหลอก
กลับไปยังรายบอร์ด