กลับไปยังรายบอร์ด โพสต์ใหม่
ตอนที่ 15


ชาย​สอง​คน​ค่อยๆกด​กระจก​รถ​ลง ถาม​ตำรวจ​อย่าง​กลัวๆว่า​มี​อะไร ตำรวจ​ถาม​กลับ​ทำไม​ต้อง​เปิด​วิทยุ​ดัง​ขนาด​นี้ สอง​คน​โกหก​ว่า​หู​ไม่ค่อย​ดี ตำรวจ​พยัก​หน้า​แล้ว​ยื่น​ใบปลิว​ให้​บอก​ว่าพวก​เขา​มาร​ณรงค์​เมา​ไม่​ขับ สอง​คน​รับ​มา​ถอน​หายใจ​โล่ง​อก ก่อน​จะ​ขับ​รถ​ออก​ไป

ภูมินทร์​พยายาม​โทร.​หา​อิน​ตรา เสียง​มือ​ถือ​ใน​กระเป๋า​กางเกง​อิน​ตรา​ดัง เธอ​ไม่​สามารถ​รับ​ได้​จน​สาย​หลุด​ไป ยุวดี​สังหรณ์​ใจ​จะ​เกิด​เรื่อง​ไม่​ดี​กับ​อิน​ตรา นพดล​ก็​เกรง​ว่า​เรื่อง​ไม่​ดี​ที่​เกิด​ขึ้น​จะ​มา​จาก​มน​ชญา ภูมินทร์​จึง​ลอง​โทร.​ไป​หา​มน​ชญา

“มน​อยู่​บ้าน​ค่ะ​พี่​ภู พี่​ภู​มี​อะไร​หรือ​เปล่า​คะ”

“อ๋อ ไม่​มี​อะไร​หรอก​จ้ะ พี่​คิดถึง​ก็​เลย​โทร.​มา​หา​น่ะ มน​อยู่​บ้าน​ก็ดี​แล้ว อย่า​นอน​ดึก​นะ​จ๊ะ​เดี๋ยว​หน้า​จะ​หมอง​และ​ไม่​สวย​นะ”

“ขอบคุณ​ค่ะ​พี่​ภู”

“งั้น​แค่​นี้​ก่อน​นะ​จ๊ะ​มน”

มน​ชญา​วาง​สาย​แล้ว​สีหน้า​เครียด​ขึ้น​มา​ทันที “โถ...คิด​ว่า​อิน​ไม่​รู้​เหรอ คง​กำลัง​ตาม​หา​นั​งม​น​กัน​อยู่​ล่ะ​สิ แต่​หา​ยัง​ไง​ก็​ไม่​เจอ​หรอก...”

สอง​คน​ที่​มน​ชญา​จ้าง​ให้​เอา​อิน​ตรา​ไป​ฝัง​ทั้ง​เป็น มา​จอด​รถ​ที่​ป่าช้า​แห่ง​หนึ่ง ช่วย​กัน​ยก​โลง​ลง​จาก​รถ​หา​ที่​ฝัง อิน​ตรา​รู้สึก​ตัว​ว่า​มี​คน​มา​ยก​โลง​จึง​ร้อง​ให้​ช่วย คนร้าย​ไม่​ใส่ใจ​โทร.​รายงาน​มน​ชญา​ว่า​ทุก​อย่าง​เรียบร้อย​ดี ทั้ง​สอง​ช่วย​กัน​ขุด​หลุม​ฝัง

ใน​ขณะ​ที่​ภูมินทร์​พยายาม​โทร.​หา​อิน​ตรา​แต่​ไม่ได้ “โทรศัพท์​มน​แบ​ต​ฯหมด​ไป​แล้ว แล้ว​เรา​จะ​ทำ​ยัง​ไง​กัน​ดี​เนี่ย”

ยุวดี​คิด​ได้ “งั้น​เรา​โทร.​ไป​ที่​ศูนย์บริการ​ดู​มั้ย​คะ ลอง​ให้​เขา​ตรวจสอบ​ดู​ว่า​สัญญาณ​ครั้ง​สุดท้าย​ของ​มน​อยู่​แถว​ไหน”

ยุวดี​โทร.​สอบ​ถาม​ศูนย์ ได้ความ​แล้ว​หัน​มา​บอก​ภูมินทร์​กับ​นพดล ทั้ง​สาม​คน​รีบ​ตาม​ไป​ช่วย​อิน​ตรา​ตาม​สถาน​ที่​ที่ทาง​ศูนย์​บอก...

เสียง​ดิน​สาด​ลงมา​บน​ฝา​โลง อิน​ตรา​ตกใจ​กลัว​พยายาม​ดัน​ฝา​โลง​ให้​เปิด จน​ฝา​เผยอ เศษ​ดิน​ไหล​ทะลัก​ใส่​ยิ่ง​ทำให้​เธอ​ตกใจ อิน​ตรา​เริ่ม​รู้​ว่า​ตัว​เอง​คง​ไม่​รอด​แน่ จึง​ร้องไห้​อย่าง​สิ้น​หวัง

“คุณ​พ่อ​ขา...มน​ขอโทษ​ที่​มน​คง​ไม่​มี​โอกาส​ได้​ดูแล​คุณ​พ่อ​แล้ว คุณ​แม่​ขา คุณ​แม่​มา​รับ​มน​ด้วย​นะ​คะ...”

บริเวณ​สี่​แยก ภูมินทร์​ขับ​รถ​มา​จอด​ไม่​รู้​ว่า​จะ​ไป​ทาง​ไหน​ดี พลัน​เขา​เห็น​มัทนา​ยืน​ชี้​มือ​ไป​ทาง​หนึ่ง เขา​แทบ​ไม่​เชื่อ​สายตา​ตัว​เอง

“พี่​เห็น​คุณ​อา​มัท​แม่​ของ​มน​มา​บอก​ทาง”

“เหรอ​คะ งั้น​เรา​รีบ​ตาม​ไป​เลย​สิ​คะ” ยุวดี​ไม่​เห็น​แต่​ให้​ภูมินทร์​รีบ​ไป​ทาง​นั้น

ภูมินทร์​ขับ​รถ​ไป​ตาม​ทาง​ที่​มัทนา​ชี้​ทุก​ทาง​แยก จน​มา​ถึง​ปาก​ทาง​เข้า​ป่าช้า มั​ท​นา​ก็​หาย​ไป ภูมินทร์​ลง​จาก​รถ​วิ่ง​ไป​ที่​จุด​นั้น ยุวดี​กับ​นพดล​วิ่ง​ตาม​ไป มา​หยุด​บน​เนิน​ที่​อิน​ตรา​ถูก​ฝัง

“คุณ​อา​มัท​หาย​ไป​แล้ว” ภูมินทร์​บอก​ทั้ง​สอง​คน

“แล้ว​อย่าง​นี้​เรา​จะ​หา​ยั​ยม​น​เจอ​ได้​ยัง​ไง​ล่ะ​คะ” ยุวดี​มอง​ไป​รอบๆ

นพดล​จึง​บอก​ให้​ช่วย​กัน​หา​บริเวณ​นี้​ก่อน ทุก​คน​เห็น​ด้วย​ต่าง​แยกย้าย​กัน​ค้น​หา สัก​พัก​กลับ​มา​รวม​ตัว​กัน ต่าง​ไม่​เจอ​อิน​ตรา ยุวดี​เริ่ม​ร้องไห้ พนม​มือ​ขอ​ให้​มัทนา​ช่วย​อีก​ครั้ง ขาดคำ​ก็​ปรากฏ​ร่าง​มัทนาขึ้น​เหนือ​เนิน​ที่​อิน​ตรา​ถูก​ฝัง แล้ว​เลือน​หาย​ไป ทั้ง​สาม​คน​เห็น​เหมือน​กัน พา​กัน​วิ่ง​ไป​ที่​จุด​นั้น ภูมินทร์​รู้สึก​ว่า​ดิน​ตรง​นี้​เหมือน​เพิ่ง​ถูก​กลบ​ใหม่ ทั้ง​สาม​คน​หน้าเสีย ช่วย​กัน​หา​ไม้​มา​ขุด ลึก​จนถึง​โลง​ศพ อิน​ตรา​ได้ยิน​เสียง​ข้าง​นอก พยายาม​รวบรวม​พลัง​ร้อง​ช่วย​ด้วย...

ภูมินทร์​ได้ยิน​โยน​ไม้​ทิ้ง​เอา​มือ​ตะกุย​ดิน นพดล​ช่วย​งัด​ฝา​โลง​ออก​​เห็น​อิน​ตรา​นอน​หายใจ​รวยริน ภูมินทร์​ดึง​ร่าง​เธอ​ขึ้น​มาก​อด​ไว้​แน่น อิน​ตรา​ค่อยๆลืมตา​ขึ้น​มา​ พอ​เห็น​ทุก​คน​ก็​ร้องไห้​โฮ

ooooooo

พา​กัน​กลับ​มา​ที่​คอน​โดฯ ภูมินทร์​ประคอง​ปลอบ​อิน​ตรา​ไม่​ห่าง นพดล​ไป​สอบ​ถาม​ทาง​คอน​โดฯ​ให้​เช็ก​กล้อง​วงจรปิด​จน​ได้​เห็น​ว่า​มี​ชาย​สอง​คน​มา​จับ​ตัว​อินตรา​ออก​ไป​  ยุวดี​เชื่อ​ว่า​เป็น​ฝีมือ​มน​ชญา ภูมินทร์​ไม่​อยาก​ปักใจ​เชื่อ​เพราะ​ยัง​ไม่​มี​หลักฐาน ยุวดี​ไม่​พอใจ

“ก็​จับ​พี่​อิน​มา​คาดคั้น​สิ​คะ หรือ​ว่า​เอา​เข้า​เครื่อง​จับ​เท็จ​ก็ได้ เดี๋ยว​พี่​อิน​ก็​หลุด​ความ​เลว​ของ​ตัว​เอง​ออก​มา​เอง​แหละ”

“มัน​ไม่​ง่าย​ขนาด​นั้น​หรอก​จ้ะ​ยุ เอาเป็นว่า​มน​กลับ​มา​ได้​อย่าง​ปลอดภัย​ก็ดี​มาก​พอ​แล้ว แล้ว​เหตุการณ์​ที่​เกิด​ขึ้น​มัน​ทำให้​มน​เห็น​คุณ​ค่า​ของ​ชีวิต​ตัว​เอง​มาก​ขึ้น มน​จะ​ไม่​เสีย ​เวลา​ไป​กับ​เรื่อง​เจ้า​คิด​เจ้า​แค้น​ใคร แต่​มน​จะ​เอา​เวลา​ของ​มน​ที่​เหลือ​อยู่​ดูแล​คุณ​พ่อ​ให้​ดี​ที่สุด”

“ดีแล้วล่ะ​จ้ะมน อย่าง​น้อย​ที่สุด​มน​เอง​ก็​จะ​ได้​สบายใจ”​ ภูมินทร์​เห็นดี​ด้วย ต่าง​กับ​ยุวดี​ที่​ยัง​หงุดหงิด​ไม่​หาย นพดล​ยิ้ม​ให้​เป็น​การ​ปลอบ​ใจ อิน​ตรา​นึก​ได้​ถาม​ทุก​คน​ว่า​หา​ตน​เจอ​ได้​อย่างไร ภูมินทร์​ ยิ้ม​ก่อน​จะ​เล่า​ให้​ฟัง พอ​อิน​ตรา​รู้​ก็​รีบ​ไป​ไหว้​กระดูก​แม่​ที่​วัด

“คุณ​แม่​ขา มน​ขอบคุณ​มาก​ค่ะ​ที่​ช่วย​มน มน​สัญญา​ค่ะ ว่า​มน​จะ​ใช้​ชีวิต​ใหม่​ที่​คุณ​แม่​มอบ​ให้​มน​อีก​ครั้ง​อย่าง​มี​คุณ​ค่า​ที่สุด มน​รัก​คุณ​แม่​นะ​คะ” อิน​ตรา​น้ำตา​ซึม ภูมิ​นทร์​จับ​มือ​ปลอบโยน

พอ​ภูมินทร์​กับ​ยุวดี​กลับ​ถึง​บ้าน พบ​มน​ชญา​รอ​อยู่ เธอ​ปราด​มา​เกาะ​แขน​ถาม​ภูมินทร์​ทันที​ว่า​ไป​ไหน​กัน​มา​ ทำไม​ไม่​ชวน​บ้าง ยุวดี​หมั่นไส้​ตอบแทน​ว่าไป​ทำบุญ​มา​ ซึ่ง​รู้​ว่า​มนชญา​ไม่​ชอบ มน​ชญา​ลอยหน้า​ลอย​ตา​เย้ย

“อย่า​มอง​มน​ใน​แง่​ร้าย​นัก​สิ​จ๊ะ​ยุ ทำไม​ฉัน​จะ​ไม่​ชอบ​ทำบุญ ไม่​อย่าง​งั้น​ชาติ​นี้​ฉัน​จะ​ได้​แต่​สิ่ง​ดีๆเหรอ”

“จริง​ของ​เธอ​ฉัน​ลืม​ไป มิน่า ​ทำไม​วัน​นี้​ฉัน​กับ​พี่​ภู​ถึง​เจอ​พี่​อิน​ไป​ทำบุญ​ด้วย ที่แท้​พี่​อิน​ก็​คง​อยาก​ทำบุญเผื่อ​จะ​ได้...ได้​อะไร​ดีๆอย่าง​เธอ หรือ​ไม่​ก็​จะ​ได้​ให้​บุญช่วย​คุ้มครอง​พี่​อิน​จาก​สิ่ง​เลว​ร้าย​เนอะ”



“ว่า​ไง​นะ...เธอ​เจอ​พี่​อิน​เหรอ” มน​ชญา​ตกใจ

“ใช่ ทำไม​เธอ​ต้อง​ตกใจ​ขนาด​นั้น​ด้วย​ล่ะ”

“เอ่อ...เปล่า​ ไม่​มี​อะไร ฉัน​ก็​ตกใจ​ที่​รู้​ว่า​คน​อย่าง​พี่​อิน​ไป​ทำบุญ​น่ะ”

ยุวดี​มอง​มน​ชญา​อย่าง​จับผิด มน​ชญา​พยายาม​เก็บ​อาการ...พอก​ลับ​ถึง​บ้าน​ก็​ระเบิด​อารมณ์​ไม่​พอใจ​ที่​อิน​ตรา​รอด​มา​ได้

ooooooo

คิด​หา​วิธี​กำจัด​อิน​ตรา​เท่า​ไหร่​ไม่​สำเร็จ​เสียที สุดท้าย มน​ชญา​จึง​ใช้​ความ​ใจอ่อน​ของ​อิน​ตรา​มา​เป็น​เครื่องมือ เธอ​ไป​หา​อิน​ตรา​ที่​คอน​โดฯ อิน​ตรา​หวาดหวั่น​จึง​ให้​ไป​คุย​กัน​ใน​สวน

“มน​คง​ไม่​ไว้ใจ​พี่​มาก​เลย​ใช่​มั้ย ถึง​ต้อง​ให้​เรา​ลง​มา​คุย​กัน​ที่​นี่”

“พี่​อิน​มี​เรื่อง​อะไร​ก็​รีบ​พูด​มา​เถอะ​ค่ะ อย่า​เสีย​เวลา​เลย”

มน​ชญา​บีบน้ำตา​สำนึก​ผิด “พี่​เคย​มั่นใจ​ว่า​ถ้า​พี่​เป็น​มน ทุกๆคน​จะ​ต้อง​รัก​พี่​เหมือน​อย่าง​ที่รัก​มน แล้ว​พี่​ก็​จะ​มี​ความ​สุข แต่​เปล่า​เลย​ไม่​มี​ใคร​รัก​พี่​เลย​สัก​คน”

“ก็​ใน​เมื่อ​พี่​อิน​ไม่​เคย​คิด​จะ​รัก​คน​อื่น​ก่อน แล้ว​พี่​อินจะ​หวัง​ได้​รับ​ความ​รัก​จาก​ใคร​ตอบ​ได้​ยัง​ไง​ล่ะ​คะ”

มน​ชญา​สะอึก​ที่​โดน​สั่งสอน ​ทำ​เป็น​บีบน้ำตา “จ้ะ พี่​เข้าใจ​แล้ว พี่​ก็​เลย​อยาก​เริ่ม​ต้น​ชีวิต​ใหม่ วัน​นี้​พี่​ถึง​มา​ปรึกษา​กับ​มน​ว่า​จะ​มี​วิธี​ไหน​บ้าง​ไหม​ที่​เรา​จะ​กลับคืน​ร่าง​เดิม​กัน”

“พี่​อิน​แน่ใจ​เหรอ​คะว่า​พี่​อิ​นอ​ยาก​กลับ​ร่าง​เดิม” อิน​ตรา​ไม่​อยาก​เชื่อ

“พี่​คิด​อยู่​แล้ว​ว่า​มน​ต้อง​ไม่​เชื่อ​พี่ โลก​นี้​ไม่​มี​ใคร​เชื่อ​พี่ หรือ​รัก​พี่​จริงๆเลย​สัก​คน” มน​ชญา​แกล้ง​ร้องไห้​เสียใจ​แล้ว​วิ่ง​ออก​ไป​หน้า​คอน​โดฯ มี​รถ​คัน​หนึ่ง​แล่น​มา​ด้วย​ความเร็ว

อิน​ตรา​วิ่ง​ตาม​มา​ดึง​มือ​มน​ชญา​หลบ​อย่าง​เฉียด​ฉิว ทั้ง​สอง​ล้ม​ไป​ด้วย​กัน คน​ขับ​รถ​หัน​มา​สบถ​ใส่​สอง​สาว

“มน​มา​ช่วย​พี่​ทำไม พี่​อยาก​ตาย หรือ​ว่า​มน​ไม่​อยาก​ให้​ร่าง​ของ​ตัว​เอง​เป็น​อะไร​ไป”

“มน​ไม่ได้​ยึด​ติด​กับ​ร่าง​ของ​ตัว​เอง​ขนาด​นั้น​หรอก​ค่ะ​พี่​อิน แต่​ถ้า​พี่​อิ​นอ​ยาก​กลับ​ร่าง​เดิม​จริงๆ  มน​ก็​ยินดี​จะ​ร่วมมือ​กับ​พี่​อิน​ค่ะ”

“จริง​เหรอ​จ๊ะ​มน แล้ว​เรา​ต้อง​ทำ​ยัง​ไง​กัน​บ้าง มน​รู้​บ้าง​ไหม” มน​ชญา​แสร้ง​ทำ​เป็น​ดีใจ

“พี่​อิน​ต้อง​อโหสิกรรม​สิ่ง​ที่​พี่​อิน​ผูก​ใจ​เจ็บ​กับ​มน​เอา​ไว้​เมื่อ​ชาติ​ที่​แล้ว และ​มน​ว่า​เรา​สอง​คน​คง​ต้อง​ลอง​กลับ​ไป​ตรง​สถาน​ที่ที่​พี่​อิน​เคย​ขับ​รถ​ชน​มน​ใน​วัน​เกิด​สุริยุปราคา”

“ตกลง​จ้ะ แต่​พี่​มี​เรื่อง​จะ​ขอร้อง​มน” มน​ชญา​ทำ​หน้า​หนักใจ พอ​อิน​ตรา​ถาม​ว่า​เรื่อง​อะไร​ก็​ทำท่า​จริงจัง “พี่​อยาก​ให้​เรา​ทำ​ทุก​อย่าง​กันเอง​สอง​คน แล้ว​ถ้า​เรา​กลับ​ร่าง​เดิม​กัน​ได้​แล้ว พี่​ก็​จะ​หนี​ไป​ให้​ไกล​จาก​ทุก​คน ได้​ไหม​จ๊ะ​มน”

อิน​ตรา​นิ่ง​คิด​ก่อน​จะ​ตัดสินใจ​ยอม มน​ชญา​ดีใจ​ดึง​อิน​ตรา​มาก​อด​แต่​แฝง​ด้วย​แวว​ตา​ร้าย

ooooooo

ใกล้​ถึง​วัน​ที่​จะ​เกิด​สุริยุปราคา ภูมินทร์ ยุวดี​และ​นพดล​ช่วย​กัน​คิด​วิธี​ที่​จะ​ทำให้​อิน​ตรา​คืน​ร่าง แต่​อิน​ตรา​กลับ​ครุ่นคิด​ถึง​คำ​พูด​ของ​มน​ชญา เธอ​สับสน​ว้าวุ่น​ใจ​ไม่​รู้​จะ​เชื่อ​ดี​หรือ​ไม่ นึกถึง​คำ​เตือน​ของยุวดี​ ที่​ว่า​อย่า​มอง​พี่​อิน​ใน​แง่​ดี​เกินไป เพราะ​เขา​ไม่​รู้จัก​คำ​ว่า​สำนึก แต่​คำ​สอน​ของ​แม่​ชี​จัน​ก็​ผุด​ขึ้น​มา​ว่า​ให้ดำเนิน​ชีวิต​ไป​ตาม​พรหมวิหาร​สี่ แล้ว​ชีวิต​จะ​พบ​แต่​ความสงบ​สุข อิน​ตรา​ตัดสินใจ​ทำ​ตาม​คำ​สอน​ของ​แม่​ชี​จัน

กิ่ง​กาญจน์​ฟื้น​ขึ้น​มา  พอ​เห็น​ใบหน้า​ตัว​เอง​มี​แต่​รอย​เย็บ​ดู​น่า​เกลียด ก็​ร้อง​กรี๊ด​ลั่น...เอา​ผ้า​คลุม​หน้า แอบ​ออก​มา​โทรศัพท์​ใน​บริเวณ​โรงพยาบาล แปลก​ใจ​ที่​วา​ยุ​ไม่​รับ​สาย เธอ​เดิน​หงุดหงิด​จะ​กลับ​ห้อง เผอิญ​ชน​กับ​เจ้าหน้าที่ที่​หอบ​หนังสือพิมพ์​มา หนังสือพิมพ์​หล่น​ลง​ทำให้​เธอ​เห็น​ข่าว​การ​ตาย​ของ​วา​ยุ ก็​ตกใจ เสียใจ คิด​จะ​แก้แค้น​มน​ชญา​ที่​ทำให้​วา​ยุ​ตาย​และ​ตน​มี​สภาพ​แบบ​นี้

กิ่ง​กาญจน์​โทร​.หา​มน​ชญา​ทันที มน​ชญา​ไม่ได้​หวาด​กลัว​อะไร​กลับ​ถาม​ว่า​โทร.​มา​ทำไม

“แก​ทำ​เลว​ร้าย​กับ​ฉัน​ไว้​มาก​นะ นั​งม​นชญา”

“แค่​นั้น​มัน​ยัง​น้อย​ไป​ด้วย​ซ้ำ​สำหรับ​คน​ที่​เป็น​ศัตรู​กับ​ฉัน”

“แต่​คน​อย่าง​นัง​กิ่ง​ก็​ไม่​เคย​ยอม​อะไร​ใคร​ง่ายๆซะ​ด้วย เมื่อ​แก​ทำร้าย​ฉัน​ได้ ฉัน​ก็​จะ​แฉ​แก แฉ​ให้​คุณ​ภูเขา​รู้​ธาตุ​แท้​ของ​แก​ว่า​ตัว​ตน​ที่แท้​จริง​ของ​แก​น่ะ​เลว​ร้าย​ขนาด​ไหน”

“แก​ไม่​มี​หลักฐาน​อะไร​จะ​เอา​มา​แฉ​ฉัน​ได้​หรอก”

กิ่ง​กาญจน์​ท้า​ว่า​อยาก​ลอง​ไหม มน​ชญา​อึ้ง​ไป​สัก​พัก​แล้ว​ถาม​ว่า​ต้องการ​อะไร กิ่ง​กาญจน์​เรียก​เงิน​สิบ​ล้าน แลก​กับ​การ​ไม่​มี​ข่าว​หน้า​หนึ่ง มน​ชญา​ชั่งใจ​ก่อน​จะ​ตอบ​ตกลง แต่​ก็​ไม่​เชื่อ​ว่า​กิ่ง​กาญจน์​จะ​ไม่​คิด​ร้าย​กับ​ตน

มน​ชญา​มา​หา​อิน​ตรา ขอ​ให้​ช่วย​โดย​บอก​ว่า​กิ่ง​กาญจน์​โทร.​มา​แบล็ก​เมล์​ขอ​เงิน​สิบ​ล้าน

“แล้ว​ทำไม​เขา​ต้อง​แบล็ก​เมล์​พี่​อิน​ด้วย พี่​อิน​ไป​ทำ​อะไร​เขา​เหรอ​คะ”

“เปล่า​นะ พี่​ไม่ได้​ทำ​อะไร​คุณ​กิ่ง แต่​พี่​กับ​คุณ​กิ่ง​เรา​มี​ปัญหา​กัน​อยู่​บ้าง เพราะ​คุณ​กิ่ง​จ้อง​จับ​พี่​ภู​อยู่ มน​คง​ไม่​เคย​รู้​ใช่​ไหม​จ๊ะ”

“มน​รู้​ค่ะ แต่​มน​เชื่อใจ​พี่​ภู มน​ก็​เลย​ไม่​คิดมาก”

“จ้ะ พี่​ยอม​รับ​นะ​มน เมื่อ​ก่อน​พี่​ก็​เคย​ทำ​ไม่​ดี​กับ​คุณ​กิ่ง เพราะ​ตอน​นั้น​พี่​ยัง​คิด​ไม่ได้ ยัง​เอาแต่​อารมณ์​เป็น​ใหญ่ คุณ​กิ่ง​ก็​เลย​ขู่​ว่า​จะ​ฟ้อง​เรื่อง​ทั้งหมด​ที่​พี่​เคย​ทำ​ไม่​ดี​กับ​คุณ​กิ่ง​ให้​พี่​ภู​รู้​เรื่อง พี่​ไม่​อยาก​ให้​พี่​ภู​เกลียด​พี่ เพราะ​มัน​เท่ากับ​ว่า​พี่​ภู​จะ​เกลียด​มน​ไป​ด้วย แล้ว​อีกอย่าง​ถ้า​คุณ​พ่อ​รู้​เรื่อง​เข้า ท่าน​ก็​คง​ไม่สบาย​ใจ”

อิน​ตรา​นิ่ง​คิด​แล้ว​ตัดสินใจ​ยอม​ช่วย มน​ชญา​ยิ้ม​สมใจ เธอ​ให้​อิน​ตรา​เป็น​คน​นำ​เช็ค​ไป​ให้​กิ่ง​กาญจน์​ที่​นัดหมาย เพราะ​ไม่​ไว้ใจ​คิด​ว่า​ถ้า​กิ่ง​กาญจน์​จะ​ทำ​อะไร ก็​ให้​อิน​ตรา​รับ​แทน​ไป


สถาน​ที่​นัดหมาย​คือ​สวนสาธารณะ มน​ชญา​แอบ​มอง​อยู่​มุม​หนึ่ง เห็น​กิ่ง​กาญจน์​เดิน​มา​ด้าน​หลัง​อิน​ตรา ล้วง​หยิบ​ขวด​ออก​มา​เปิด​ฝา​ก็​แปลก​ใจ​ว่า​จะ​ทำ​อะไร เริ่ม​คาด​เดา​ว่า “นี่​คิด​จะ​สาด​น้ำกรด​ฉัน​เลย​เหรอ​เนี่ย มัน​จะ​มาก​ไป​หน่อย​แล้ว​นะ​นัง​กิ่ง งั้น​ก็​สาด​นั​งม​น​ไป​แล้วกัน”

มน​ชญา​เฝ้า​มอง​อย่าง​ลุ้น​ระทึก กิ่ง​กาญจน์​เงื้อ​มือ​จะ​สาด แต่​พอ​อิน​ตรา​หัน​หน้า​มา​ก็​ชะงัก รีบ​ซ่อน​ขวด​น้ำกรด​ด้าน​หลัง “คุณ​อิน​ตรา คุณ​มา​ทำ​อะไร​ที่​นี่”

“ฉัน​เอา​เช็ค​เงินสด​มา​ให้​คุณ​แทน​มน​จ้ะ”

“แล้ว​ทำไม​คุณ​มน​ไม่​มา​ด้วย​ตัว​เอง”

“มน​ยัง​รู้สึก​ผิด​ก็​เลย​ไม่​กล้า​สู้หน้า​คุณ นี่​ค่ะ​เช็ค​เงิน​สิบ​ล้าน”  อิน​ตรา​ยื่น​เช็ค​ให้ แล้ว​บอก​อีก​ว่า​มน​ชญา​ฝาก​ขอโทษ​กับ​สิ่ง​ไม่​ดี​ที่​เคย​ทำ​ไว้​กับ​เธอ

กิ่ง​กาญจน์​ไม่​อยาก​เชื่อ อิน​ตรา​จึง​บอก​ว่า​ตน​ไม่​ทราบ​ปัญหา​ที่​มี แต่​อยาก​ขอ​ให้ให้อภัย​มน​ชญา เพราะ​คน​ที่​เอาแต่​เจ้า​คิด​เจ้า​แค้น​จะ​มี​แต่​ความ​ทุกข์ กิ่ง​กาญจน์​คิด​ตาม อิน​ตรา​ขอตัว​กลับ กิ่ง​กาญจน์​มอง​เช็ค​ใน​มือ​แล้ว​ยิ้ม​อย่าง​พอใจ...มน​ชญา ​ซึ่ง​แอบ​ดู​อยู่​เจ็บใจ

“ฉัน​ไม่​โง่​ยอม​เสีย​เงิน​ให้​กับ​คน​ที่​คิด​จะ​สาด​น้ำกรด​ฉัน​หรอก​นะ” ว่า​แล้ว​มน​ชญา​ก็​โทร.​ไป​ระงับ​เช็ค

พอ​กิ่ง​กาญจน์​เอา​ไป​ขึ้น​เงิน​ก็​ไม่ได้ แถม​จะ​ถูก​จับ​ส่ง​ตำรวจ​ต้อง​วิ่ง​หนี​ออก​มา​จาก​ธนาคาร มน​ชญา​ขับ​รถ​โฉบ​เข้า​มา​เปิด​กระจก​เย้ย “ไง​จ๊ะ เบิก​เช็ค​ไม่ได้​เหรอ งั้น​ไม่​เป็นไร​นะ เดี๋ยว​ฉัน​เผา​แบงก์​กงเต๊ก​ไป​ให้​เธอ​แทน​ก็​แล้วกัน​นะ”

กิ่ง​กาญจน์​โกรธ​จน​ตัว​สั่น มอง​ตาม​หลัง​รถ​มน​ชญา​ที่​แล่น​ไป​ด้วย​แวว​ตา​อาฆาต​แค้น

ooooooo

อิน​ตรา​กลับ​มา​ถึง​คอน​โดฯ ภูมินทร์ ยุวดี​ และ​นพดล​รุม​ถาม​ว่า​ไป​ไหน​มา​ด้วย​ความ​เป็น​ห่วง อิน​ตรา​ ไม่​กล้า​บอก​ความ​จริง​โกหกไป​ว่า​ตน​ไป​ธุระ​มา แล้ว​ขอตัว​พักผ่อน อิน​ตรา​เอาแต่​ครุ่นคิด​ว่า​กิ่ง​กาญจน์​กับ​มน​ชญา​มี​ปัญหา​อะไร​กัน

กิ่ง​กาญจน์​ยัง​แค้น​ใจ ขับ​รถ​สะกด​รอย​ตาม​มน​ชญา​เพื่อ​หา​โอกาส​แก้แค้น แต่​แล้ว​ขณะ​ที่​มน​ชญา​ขับ​รถ​เข้า​ซอย​บ้าน ก็​เห็น​ผี​วา​ยุ​ยืน​อยู่​ข้าง​ทาง มน​ชญา​ตกใจ​เบรก​รถ​กะทันหัน ทำเอา​กิ่ง​กาญจน์​เบรก​ตาม​หัว​ทิ่ม​หัว​ตำ

“บ้า​จริง ตาฝาด​ไป​ได้​เรา” มน​ชญา​บ่น​กับ​ตัว​เองไม่ทันไร เห็น​ผี​วา​ยุ​มา​นั่ง​ใน​รถ เธอ​ร้อง​กรี๊ด​วิ่ง​หนี​ออก​มา​จาก​รถ เป็นโอกาส​ให้​กิ่ง​กาญจน์​เข้า​ประชิด​ตัว เอา​เครื่อง​ช็อต​ไฟฟ้า​จี้​จน​สลบ

กิ่ง​กาญจน์​ไป​เอา​ถัง​น้ำมัน​ใน​รถ​มา​ราด​ใส่​มน​ชญา หวัง​จะ​จุด​ไฟ​เผา เผอิญ​มน​ชญา​รู้สึก​ตัว​ต่อสู้​เอา​ตัว​รอด วิ่ง​หนี​มา​แถว​ริม​น้ำ กิ่ง​กาญจน์​วิ่ง​ตาม​มา​ด้วย​ความ​แค้น ทั้ง​สอง​ต่อสู้​กัน มน​ชญา​ได้ที​แย่ง​เครื่อง​ช็อต​ไฟฟ้า​มา​ได้​จี้​กิ่ง​กาญจน์​จน​อ่อน​แรง แล้ว​เร่ง​เบอร์​แรง​สุด​จี้​ซ้ำ​จน​ตา​ค้าง

“นี่​คือ​บทเรียน​ของ​คน​ที่​มัน​กล้า​คิด​จะ​ลองดี​กับ​ฉัน” มน​ชญา​ถีบ​กิ่ง​กาญจน์​ตก​ไป​ใน​น้ำ​แล้ว​โยน​เครื่อง​ช็อต​ตาม​ลง​ไป​ ยิ้ม​อย่าง​สะใจ​สุดๆ...

เห็น​อิน​ตรา​ยัง​ซึม​เศร้า ภูมินทร์​เป็น​ห่วง​เข้าไป​ถาม “ม​น​จ๊ะ มน​มี​เรื่อง​อะไร​ปิดบัง​พี่​อยู่​หรือ​เปล่า​จ๊ะ”

อิน​ตรา​พยายาม​ทำ​หน้าเป็น​ปกติ แต่​ไม่​สบตา ทำให้​ภูมินทร์​รู้ทัน​จึง​กล่าว​ว่า “เอาเป็นว่า​ถ้า​มน​ไม่​อยาก​บอก​พี่​ก็​ไม่​เป็นไร​นะ เพราะ​พี่​เชื่อ​ว่า​มน​คง​มี​เหตุผล​ที่​จะ​ไม่​บอก​พี่ เพราะ ฉะนั้น​พี่​ก็​จะ​ไม่​ถาม​มน​อีก มน​จะ​ได้​ไม่​ต้อง​โกหก​พี่​อีก”

อิน​ตรา​ขอบคุณ​และ​มอง​ภูมินทร์​ด้วย​ความ​ซาบซึ้ง​ใจ​ที่​เข้าใจ​ตน ภูมินทร์​ดึง​เธอ​เข้า​มาก​อด

ooooooo

ถึง​วัน​ที่​จะ​เกิด​สุริยุปราคา นพดล​มา​เคาะ​ประตู​ห้อง​เรียก​อิน​ตรา ไม่​มีเสียง​ตอบ​จึง​เปิด​เข้าไป ไม่​พบ​อิน​ตรา เจอ​แต่​จดหมาย​ทิ้ง​ไว้​ว่า “ไม่​ต้อง​เป็น​ห่วง มน​ขอ​จัดการ​ปัญหา​นี้​ด้วย​ตัว​เอง”

นพดล​เอา​จดหมาย​มา​ให้​ภูมิ​นทร์ ทั้ง​ภูมินทร์​และ​ยุวดี​ต่าง​ไม่สบาย​ใจ...อิน​ตรา​มา​เล่า​เรื่อง​ทั้งหมด​ให้​ไกร​สรฟัง และ​ว่า​ตน​จะ​ลอง​เชื่อ​อีก​ครั้ง แต่​ขอ​พร​จาก​ไกร​สร​ก่อน​จะไป... มน​ชญา​ขับ​รถ​ออก​จาก​บ้าน​โดย​ไม่​รู้​เลย​ว่า อยู่​ใน​สายตา​ของ​ใคร​คน​หนึ่ง รถ​มน​ชญา​แล่น​มา​รับ​อิน​ตรา​ที่​รอ​อยู่​ข้าง​ทาง

ภูมินทร์ ยุวดี​ และ​นพดล​มา​หา​ไกร​สร​ที่​โรงพยาบาล เอา​จดหมาย​ให้​ดู​และ​ถาม​ว่า​อิน​ตรา​มา​ที่​นี่​บ้าง​หรือ​เปล่าไกรสร​ ตอบ​ว่า​มาและ​กำลัง​ไป​ทำ​พิธี​สลับ​ร่าง นพดล​แปลก​ใจ​ถาม​ไกร​สร

“อิน​ตรา​น่ะ​เหรอ​ครับ จะ​ยอม​ทำ​พิธี​สลับ​ร่าง​คืน​กับ​คุณ​มน”

“ใช่ อิน​ตรา​มา​ขอร้อง​มน​เอง เพราะ​อิน​ตรา​ไม่​มี​ความ​สุข​ที่​จะ​อยู่​ใน​ร่าง​มน​อีก​แล้ว”

“อย่า​หา​ว่า​ยุ​มอง​พี่​อิน​ใน​แง่​ร้าย​เลย​นะ​คะ​คุณ​พ่อ แต่​ยุ​ไม่​เชื่อ​ว่า​พี่​อิน​จะ​สำนึก​จริงๆ ยุ​ว่า​พี่​อิน​ต้อง​มี​แผน​ร้าย​หรือ​คิด​จะ​ฆ่า​มน​เหมือน​ครั้ง​ก่อน​แน่ๆ”

ไกร​สร​อึ้ง​เริ่ม​กังวล ภูมินทร์​จึง​ถาม​ถึง​สถานที่​ที่​อินตรา​ไป ไกร​สร​บอก​ว่าที่​ที่​เกิด​เรื่อง​ครั้ง​แรก ทันใด กัลยาณี​เปิดประตู​เข้า​มา พอ​เห็น​ไกร​สร​นั่ง​อยู่​บน​เตียง​ก็​ตกตะลึง​ซัก​ถาม​ยกใหญ่ ไกร​สร​บอก​ภูมินทร์ ยุวดี​ และ​นพดล​ให้​ไป​ช่วย​อิน​ตรา​ก่อนทางนี้​ เขา​จะ​เคลียร์​กับ​กัลยาณี​เอง...

อิน​ตรา​กับ​มน​ชญา​มา​ทำบุญ​อโหสิกรรม​ให้​แก่​กันและกัน​ที่​วัด จาก​นั้น​ทั้ง​สอง​ก็​มา​ที่​เกิด​เหตุ มน​ชญา​ทำ​เป็น​ร้องไห้กระซิกๆ “พี่​เห็น​ที่​นี่​แล้ว​พี่​รู้สึก​ผิด​ที่​พี่​เคย​ทำ​ไม่​ดี​กับ​มน​น่ะ​จ้ะ”

“ช่าง​มัน​เถอะ​ค่ะ​พี่​อิน อะไร​ที่​มัน​ผ่าน​ไป​แล้ว​ก็​ให้​มัน​ผ่าน​ไป เรา​รีบ​ไป​กัน​ก่อน​ที่​สุริยุปราคา​จะ​เกิด​เถอะ​ค่ะ”

ทั้ง​สอง​ยืน​แหงน​มอง​ฟ้า​อยู่​ริม​ตลิ่ง  อิน​ตราบ​อก​มนชญา​ให้​ตั้ง​จิต​ให้​มั่น สอง​สาว​จับ​มือ​กัน​โดด​ลง​ไป​ใน​น้ำ จู่ๆมน​ชญา​ก็​ลืมตา​ทะลึ่งตัว​ขึ้น​เหนือ​น้ำ กด​หัว​อิน​ตรา​กระแทก​ก้อน​หิน​ใต้​น้ำ

“แก​นี่​มัน​โง่​ไม่​เลิก​เลย​นะ​นั​งม​นชญา ฉัน​จะ​ฆ่า​แก​ให้​ตาย แล้ว​ฉัน​จะ​กลับ​ไป​บอก​ทุก​คน​ว่า​เรา​คืน​ร่าง​กัน​แล้ว ทีนี้​ฉัน​ก็​จะ​เป็น​มน​ชญา​คน​ใหม่”...อิน​ตรา​เลือด​อาบ​หมด​สติ​ไปแล้ว

รถ​ภูมินทร์​มา​ถึง​เห็น​รถ​มน​ชญา​จอด​อยู่ ก็​รีบ​ลง​จาก​รถ​ร้อง​เรียก สุริยุปราคา​เริ่ม​เต็ม​ดวง...
ตอนที่ 16


เห็น​อิน​ตรา​แน่​นิ่ง​ไป มน​ชญา​ได้ยิน​เสียง​ภูมินทร์​ร้อง​เรียก​จึง​แกล้ง​ทำ​เป็น​สลบ​อยู่​ใน​น้ำ ภูมินทร์ นพดล และ​ยุวดี​วิ่ง​มา นพดล​ชี้​บอก​เมื่อ​เห็น​ร่าง​มน​ชญาลอยอยู่ ภูมินทร์​โดด​ลง​ไป​อุ้ม​เธอ​ขึ้น​มา เขย่า​ร่าง​เรียก “อินตรา ...อิน​ตรา...”

มน​ชญา​ค่อยๆปรือ​ตา​ขึ้น​ด้วย​ท่าทาง​อ่อน​ระโหย พอ​เห็น​หน้า​ภูมินทร์​ก็​โผ​กอด​ร้อง​ว่า

“พี่​ภู​ช่วย​มน​ด้วย พี่​อิน​เขา​จะ​ฆ่า​มน”

“มน...” ทั้ง​ภูมินทร์ ยุวดี ​และ​นพดล​มอง​หน้า​กัน​อย่าง​แปลก​ใจ

“ค่ะ นี่​มน​เอง ทำไม​เหรอ​คะ หรือ​ว่า...” มน​ชญา​ทำ​หน้า​ใส​ซื่อ จับ​หน้า​และ​ร่างกาย​ตัว​เอง​ทำท่า​ดีใจ “มน​กลับ​ร่าง​เดิม​ได้​แล้ว พี่​ภู นพ ยุ มน​ดีใจ​ที่สุด​เลย”

ทั้ง​สาม​แสดง​ความ​ยินดี​กับ​มน​ชญา นพดล​นึก​ได้​ถาม​หา​อิน​ตรา มน​ชญา​รีบ​บอก​ว่า “ไม่​รู้​สิ เท่า​ที่​จำ​ได้ พี่​อิน​เขา​จะ​ฆ่า​มน พยายาม​จะ​จับ​มน​กด​น้ำ แล้ว​มน​ก็​สลบ​ไป บางที​พี่​อิน​อาจจะ​รู้ตัว​ว่า​กลับคืน​ร่าง​เดิม แล้ว​ทำใจ​ไม่ได้ รีบ​หนี​ไป​ก็ได้​นะ​คะ”

นพดล​เห็น​รองเท้า​อิน​ตรา​ลอย​อยู่​จึง​บอก​ทุก​คน “อินตรา​คง​จะ​ยัง​อยู่​แถว​นี้​แหละ​ครับ”

ภูมินทร์​ให้​ช่วย​กัน​ค้น​หา และ​ให้​ยุวดี​พา​มนชญา​ไป​ที่​รถ​ก่อน ไม่​นาน​ทั้ง​สอง​ก็​พบ​ร่าง​อิน​ตรา​แผล​เห​วอะ​หวะ​เลือด​อาบ​หน้า นอน​สลบ​อยู่​ริม​น้ำ นพดล​รีบ​เอา​มือ​อัง​จมูก​พบ​ว่าอิน​ตรา​เสีย​ชีวิต​แล้ว...วิญญาณ​มน​ชญา​ล่อง​ลอย​มา ณ ที่​แห่ง​หนึ่ง เคว้งคว้าง​อยู่​ตามลำพัง พลัน​มี​แสง​สี​ทองสว่าง​จ้า​ขึ้น แม่​ชี​จัน​ปรากฏ​ตัว มน​ชญา​ไหว้​แล้ว​ร้องไห้​สะอึกสะอื้น​ที่​ตน​ต้อง​ตาย แม่​ชี​ยิ้ม​แล้ว​บอก​ว่า​เรื่องราว​ยัง​ไม่​จบ​แค่​นี้ พลัน​เกิด​
แสงสว่าง​ขึ้น​เหนือ​หัว​มน​ชญา

“อิน​ตรา​ยัง​ไม่​ตาย” นพดล​เห็น​อิน​ตรา​ขยับ​เปลือกตา​รีบ​บอก​ภูมินทร์

“พี่​ภู นพ มน​กลับ​มา​แล้ว​จริงๆใช่​ไหม” อิน​ตรา​เห็น​ภูมินทร์​กับ​นพดล​เบลอๆ

สอง​คน​มอง​หน้า​กัน​งงๆภูมินทร์​รีบ​ถาม “มน...นี่​มน​จริงๆเหรอ”

“ทำไม​พี่​ภู​ถาม​แบบ​นั้น​ล่ะ​คะ แล้ว​พี่​ภู​กับ​นพ​ตาม​มา​ที่​นี่​กัน​ได้​ยัง​ไง​คะ หรือ​ว่า​คุณ​พ่อ​บอก”

“ผม​ว่า​เรา​โดน​หลอก​แล้ว​ล่ะ​คุณ​ภู” นพดล​สังหรณ์​ใจ​มอง​ภูมินทร์​ที่​พยัก​หน้า​เห็น​ด้วย...

ยุวดี​ประคอง​มน​ชญา​ให้​นั่ง​ใน​รถ แล้วไป​ค้น​หา​ผ้า​ท้าย​รถ​จะ​เอา​มา​คลุม​ตัว​ให้​หาย​หนาว ทันใด มี​ไม้​ฟาด​ลง​มา​ที่​ศีรษะ ยุวดี​สลบ​อยู่​ข้าง​รถ...ผ้าเช็ดตัว​ถูก​ยื่น​มา​ให้​มน​ชญา แต่​ปรากฏ​ว่า​คน​ที่​ยื่น​คือ​กิ่ง​กาญจน์ มน​ชญา​ตกใจ กิ่ง​กาญจน์​เอา​ผ้า​กด​ลง​บน​หน้า​มน​ชญา เธอ​ดิ้นรน​ต่อสู้​ผลัก​กิ่ง​กาญจน์​กระเด็น แล้ว​วิ่ง​หนี กิ่ง​กาญจน์​โมโห​ชัก​ปืน​ออก​มา

“ถ้า​วันนี้​ฉัน​ทำ​อะไร​แก​ไม่ได้ ฉัน​ยอม​ตาย” กิ่ง​กาญจน์​ยิง​ใส่​มน​ชญา

มน​ชญา​หลบ​ได้​ทัน เสียง​ปืน​ทำให้​ภูมินทร์ นพดล ​และ​ อิน​ตรา​ตกใจ ภูมินทร์​ให้​อิน​ตรา​รอ​อยู่​ตรง​นี้ เขา​กับ​นพดล​จะ​ไป​ดู​ก่อน อิน​ตรา​รู้สึก​เจ็บปวด​บน​ใบหน้า เอา​มือ​คลำ​ดู​จึง​รู้​ว่า​ใบหน้า​มี​แผล​เหวอะ​หวะ

มน​ชญา​ยัง​คง​หนี​การ​ไล่​ล่า​ของ​กิ่ง​กาญจน์ ภูมินทร์​กับ​นพดล​มา​ถึงรถ​เห็น​ยุวดี​นอน​หมด​สติ​อยู่​ก็​เข้า​มา​เขย่า​เรียก​ให้​รู้สึก​ตัว ยุวดี​ยัง​งงๆว่า​เกิด​อะไร​ขึ้น...สอง​สาว​ยัง​วิ่ง​ไล่​ตาม​กัน กิ่งกาญจน์​ ยิง​โดน​แขน​มน​ชญา​ล้ม​ลง ภูมินทร์ นพดล และ​ยุวดีได้ยิน ​เสียง​ปืน​ตกใจ อิน​ตรา​ได้ยิน​เช่น​กัน​ก็​รีบ​พยุง​ตัว​เอง​ตาม​ไป

กิ่ง​กาญจน์​กำลัง​ย่างสามขุม​เข้า​มา​ใกล้​มน​ชญา​ด้วย​สีหน้า​สะใจ “เข้าใจ​ความรู้สึก​ตอน​ถูก​ไล่​ฆ่า​แล้ว​สิ​นะ นั​งม​น ทีนี้​ฉัน​จะ​ให้​แก​ได้​รับ​รู้ความ​รู้สึก​ถึง​ความ​ตาย​อย่าง​ที่​แก​ทำ​กับ​วา​ยุ”

อิน​ตรา​มา​เห็น​กิ่ง​กาญจน์​เล็ง​ปืน​ใส่​มน​ชญา จึง​รีบ​วิ่ง​เข้าไป เอา​ตัว​บัง​ร่าง​มน​ชญา​รับ​กระสุน​แทน...สิ้น​เสียง​ปืนที่ดัง​ปัง ร่าง​​มน​ชญา​และ​อิน​ตรา​กระตุก​แล้ว​ทรุด​ลง​กอง​กับพื้น​ทั้ง​คู่ กิ่ง​กาญจน์​ยืน​อึ้ง​คาด​ไม่​ถึง​ว่า​อิน​ตรา​จะ​มา​บัง​ร่างมนชญา ภูมินทร์ ยุวดี​ และ​นพดล​วิ่ง​มา​ถึง กิ่ง​กาญจน์​ตกใจ​วิ่ง​หนีสติ​แตก​ออก​ไป​กลาง​ถนน รถ​ที่​แล่น​มา​อย่าง​รวดเร็ว​เบรก​ไม่ทัน ชน​เข้า​อย่าง​จัง กิ่ง​กาญจน์​ล้ม​กลิ้ง​ไป​กับ​พื้น​สิ้นใจ​ตาย​ทันที

ooooooo

ทั้ง​มน​ชญา​และ​อิน​ตรา​ถูก​ส่ง​เข้า​ห้อง​ฉุกเฉิน ทั้ง​สอง​อาการ​สาหัส​กระสุน​เจาะ​ทะลุ​ร่าง​อิน​ตรา​ไป​ยัง​มน​ชญา หมอ ​และ​พยาบาล​ช่วย​กัน​ปั๊ม​หัวใจ​แต่​ทั้ง​สอง​ทน​พิษ​บาดแผล​ไม่​ไหว สิ้นใจ​คา​ห้อง​พยาบาล หมอออกมาบ​อก​ทุก​คน ยุวดี​ร้องไห้​โฮ ภูมินทร์​เข้าไป​กอด​ร่าง​อิน​ตรา​คร่ำครวญ​ว่า​อย่า​ทิ้ง​เขา​ไป​แบบ​นี้

วิญญาณ​มน​ชญา​กับ​อิน​ตรา​ล่อง​ลอย​ไป​ที่​แห่ง​หนึ่ง อิน​ตรา​หวาด​กลัว ตะโกน​ว่า​มี​ใคร​อยู่​แถว​นี้​บ้าง มน​ชญา​จึง​บอก​ว่า “เรา​ตาย​แล้ว​พี่​อิ​น...”

“ตาย​แล้ว ไม่​จริง...ฉัน​ยัง​ไม่​ตาย แก​โกหก​ฉัน​ใช่​ไหม” อิน​ตรา​จับ​ไหล่​มน​ชญา​​เขย่า

“มน​ไม่ได้​โกหก เรา​ตาย​แล้ว​จริงๆ”

“ไม่​จริง ฉัน​ไม่​เชื่อๆๆ ฉัน​ยัง​ไม่​อยาก​ตาย ฉัน​ต้อง​ไม่​ตาย” อิน​ตรา​โวยวาย

“ทำใจ​เสียเถอะ ไม่​มี​ใคร​หนี​พ้น​ความ​ตาย​ไป​ได้​หรอก” แม่​ชี​จัน​ปรากฏ​ตัว​ขึ้น

อิน​ตรา​ตกใจ​กลัว แม่​ชีจัน​ยิ้ม​ให้​อย่าง​อ่อนโยน​พร้อม​กับ​กล่าว​ว่า “ไม่​ต้อง​กลัว​แม่​ชี​หรอก​นะ แม่​ชี​อโหสิกรรม​ให้​กับ​หนู​แล้ว”

มน​ชญา​มอง​อิน​ตรา​เมื่อ​รู้​ว่า​เป็น​คน​ฆ่า​แม่​ชี​จัน อิน​ตรา​ยัง​ไม่​สำนึก​ผิด ถาม​แม่​ชี​ว่า​ตน​ยัง​ไม่​ตาย​ใช่​ไหม แม่​ชี​จัน​ตอบ​ว่า “ครั้ง​นี้​จะ​มี​คน​ตาย​แค่​คน​เดียว​เท่านั้น”

“แล้ว​ใคร​ล่ะ​ที่​ตาย แม่​ชี​บอก​มา​สิ​ว่า​ใคร​ตาย” อิน​ตรา​คาดคั้น

“แม่​ชี​คะ ถ้า​จะ​มี​ใคร​สัก​คน​ต้อง​ตาย มน​จะ​ขอ​เป็น​คน​ที่​ต้อง​ตาย​เอง​ค่ะ เพื่อ​ให้​พี่​อิน​ได้​มี​ชีวิต​อยู่​ต่อ​ไป แล้ว​เรา​สอง​คน​จะ​ได้​หมด​เวร​หมด​กรรม​ต่อ​กัน​เสียที” มน​ชญา​ตัดสินใจ​เสียสละ



อิน​ตรา​ดีใจ “จริง​นะ​มน มน​ยอม​ตาย​แทน​พี่​จริงๆนะ พี่​ขอบใจ​มาก งั้น​อะไร​ที่​เราติด​ค้าง​ต่อ​กัน พี่​อโหสิกรรม​ให้​มน​เป็น​การ​ตอบแทน​ก็​แล้วกัน​นะ”

“ขอบคุณ​ค่ะ​พี่​อิน ขอ​ให้​พี่​อิน​มี​ชีวิต​อย่าง​มี​ความ​สุข ตาม​ที่​พี่​อิน​หวัง​นะ​คะ”

อิน​ตรา​พยัก​หน้า​รับ​อย่าง​ดีใจ พลัน​เกิด​แสงสว่าง​ขึ้น​ด้าน​หนึ่ง แม่​ชี​จั​นบ​อก​ให้​ไป​ตาม​แสง​นั้น​ก่อน​ที่​จะ​สาย​เกินไป อิน​ตรา​ดีใจ​รีบ​วิ่ง​ไป​ที่​แสง​นั้น มน​ชญา​ร้องไห้​คุกเข่า​ลง​กราบ​แม่​ชี

“หนู​จง​ไป​ได้​แล้ว...” แม่​ชี​จั​นบ​อก​มน​ชญา เธอ​มอง​หน้า​แม่​ชี​ด้วย​ความ​แปลก​ใจ...

จู่ๆชีพจร​ของ​อิน​ตรา​และ​มน​ชญา​ก็​ขยับ หมอ​และ​พยาบาล​แปลก​ใจ​ช่วย​กัน​ปั๊ม​หัวใจ​อีก​ครั้ง ภูมินทร์ ยุวดี และ​นพดล​ตื่นเต้น​ดีใจ​ออก​มา​รอ​หน้า​ห้อง วารี​กับ​ดุสิต​มา​ถึง เห็น​กัลยาณี​จูง​ไกร​สร​ค่อยๆเดิน​มา​ก็​ตกใจ กัลยาณี​รีบ​บอก​ว่า​อย่า​เพิ่ง​ถาม แล้ว​จะ​เล่า​ให้​ฟัง​แต่​ตอน​นี้​ไป​ดู​อาการ​หลานๆก่อน

“ภู มน​กับ​อิน​เป็น​ยัง​ไง​บ้าง” ไกร​สร​รีบ​ถาม​ภูมินทร์​เมื่อ​มา​ถึง​หน้า​ห้อง​ฉุกเฉิน

“คุณ​หมอ​กำลัง​ปั๊ม​หัวใจ​ให้​อยู่​ครับ แต่​ยัง​ไม่​ออก​มา​จาก​ห้อง​เลย”

พอดี​หมอ​ออก​มา ไกร​สร​ปรี่​เข้าไป​ถาม​อาการ หมอ​ตอบ​ว่า

“ตอน​นี้​ทั้ง​สอง​พ้น​ขีด​อันตราย​แล้ว​ครับ เดี๋ยว​หมอ​จะ​ย้าย​คนไข้​ชื่อ​อิน​ตรา​ไป​ห้อง​พัก​ก่อน แต่​คุณ​มน​ชญา หมอ​คง​ต้อง​ขอ​รอ​ดู​อาการ​อีก​สักพัก​นะ​ครับ”

ทุก​คน​ดีใจ กัลยาณี​ถาม​ขึ้น​ว่า “แล้ว​ตกลง​ว่า​ตอน​นี้​ใคร​อยู่​ร่าง​ใคร​คะ​เนี่ย”

“ผม​ก็​ไม่​แน่ใจ​เหมือน​กัน​ครับ คง​ต้อง​รอ​จนกว่า​ทั้ง​สอง​คน​จะ​ฟื้น​ขึ้น​มา​ก่อน เรา​ถึง​จะ​รู้​ว่า​ใคร​อยู่​ร่าง​ใคร”

นพดล​แปลก​ใจ​ที่​กัลยาณี​รู้​เรื่อง ไกร​สร​บอก​ว่า​เขา​เล่า​ให้​ฟัง​เอง วารี​ยิ่ง​งง​ว่า​เรื่อง​อะไร​กัน กัลยาณี​เข้าไป​จูงมือ​วารี “เอาเป็นว่า​เดี๋ยว​ณี​เล่า​ให้​คุณ​พี่​ฟัง​ทีหลัง​เอง​ค่ะ แต่​ตอน​นี้​เรา​ขึ้น​ไป​ดู​อิน​ตรา​กัน​ก่อน​ดี​กว่า​ค่ะ”

ทุก​คน​เห็น​ด้วย...พอ​เข้า​มา​เห็น​สภาพ​อิน​ตรามี​ผ้าก๊อซ​แปะ​หน้า​นอน​สลบ​อยู่​บน​เตียง ​เผอิญ​อิน​ตรา​รู้สึก​ตัว​ลืมตา​ขึ้น​มา พอ​เห็น​หน้า​ภูมินทร์​ก็​ยิ้ม​ร้อง​เรียก​เขา กัลยาณี​กระซิบ​ถาม​ยุวดี​ว่า​คน​นี้​ใคร อิน​ตรา​ได้ยิน​รีบ​ตอบ​เอง

“มน​ไง​คะ​คุณ​อา” แต่​พอ​เห็น​ไกร​สร​ก็​ตกใจ “คุณ​พ่อ​ฟื้น​ตั้งแต่​เมื่อ​ไหร่​คะ”

ทำให้​ภูมินทร์​รู้ทัน​ที​ว่า​อิน​ตรา​กลับ​ร่าง​เดิม​แล้ว​จึง​บอก​ว่า “คุณ​กลับ​ร่าง​เดิม​แล้ว​นะ​อิน​ตรา”

อิน​ตรา​ตกใจ​เอา​มือ​จับ​หน้า​ตัว​เอง “ไม่​จริง ฉัน​ต้อง​ไม่​กลับ​ร่าง​เดิม ไม่...ฉัน​จะ​เป็น​มน​ชญา ไม่​ใช่​อิน​ตรา”

“อิ​น...ยอม​รับ​ความ​จริง​ซะ​เถอะ​นะ​ลูก ไม่​ว่า​อิน​จะ​เคย​ทำ​เรื่อง​เลว​ร้าย​มา​ขนาด​ไหน แต่​พ่อ​ก็​ยัง​รัก​อิน​ไม่​เปลี่ยนแปลง พ่อ​พร้อม​จะ​ให้อภัย​อิน​ทุก​อย่าง กลับเนื้อกลับตัว​เป็น​คน​ดี​ซะ​เถอะ​นะ​อิน​นะ”

อิน​ตรา​คุ้ม​คลั่ง​โวยวาย​ว่า​ตน​เป็น​มน​ชญา มือ​ไม้​ปัด​ไป​มา​โดน​ผ้า​ปิด​หน้า​หลุด​ออก เผย​ให้​ทุก​คน​เห็น​ใบหน้า​ถึง​กับ​ผงะ อิน​ตรา​แปลก​ใจ​วิ่ง​ไป​มอง​ตัว​เอง​ใน​กระจก พอ​เห็น​หน้า​ตัว​เอง​ก็​ร้อง​กรี๊ด​จน​สติสัมปชัญญะ​หลุดลอย...อิน​ตรา​กลาย​เป็น​คนไข้​ที่​เสีย​สติ​โวยวาย​ว่า​เห็น​ป้า​นวล​ เห็น​แม่​ชี​จัน เธอ​พร่ำ​พูด​ว่า​ไม่ได้​ทำ ทั้ง​สอง​ทำตัว​เอง​เพราะ​อยาก​มา​ยุ่ง​เรื่อง​ของ​เธอ

แต่​แล้ว​วัน​หนึ่ง อิน​ตรา​ก็​ถูก​วิญญาณ​วา​ยุ​กับ​กิ่ง​กา​ญจน์​หลอกหลอน จน​วิ่ง​หนี​ขึ้น​ไป​บน​ดาดฟ้าแล้ว​พลั​ด​ตก โชค​ดี​ที่​ภูมินทร์​ตาม​ขึ้น​ไป​จับ​มือ​ไว้​ได้​ทัน...พยาบาล​และ​หมอ​ช่วย​กัน​จับ​อิน​ตรา​มัด​และ​ฉีดยา​ให้​สงบ​ลง ภูมินทร์ ยุวดี และ​นพดล​ยืน​มอง​ด้วย​ความ​สลด​ใจ

“ถึง​ยุ​จะ​ไม่​ชอบ​พี่​อิน แต่​คิด​ไป​แล้ว​ก็​ใจหาย​นะ​คะ คน​เคย​เห็น​กัน​มา​ตั้งแต่​เด็ก สุดท้าย​ต้อง​กลาย​มา​เป็น​อย่าง​นี้”

“มัน​เป็น​กรรม​ที่​อิน​ตรา​ทำ​ไว้ ไม่​ต้อง​รอ​ให้​ถึง​ชาติ​หน้า ชาติ​นี้​กรรม​ก็ตามสนองทัน​แล้ว”

“ใช่​ครับ ส่วน​คุณ​มน คุณ​มน​เป็น​คน​ดี ทำ​แต่​ความ​ดี​มา​ทั้ง​ชีวิต ผม​เชื่อ​ว่า​คน​ดีๆอย่าง​คุณ​มน​ต้อง​หาย​และ​กลับ​มา​หา​พวก​เรา​อย่าง​แน่นอน” นพดล​มั่นใจ

ooooooo

ใน​ขณะ​ที่​วิญญาณ​มน​ชญา​ยัง​ล่อง​ลอย ร้องไห้​ไม่​รู้​จะ​ไป​ทาง​ไหน เห็น​เหล่า​วิญญาณ​เดิน​มุ่ง​หน้า​ไป​ทาง​หนึ่ง​จึง​ตาม​ไป ถาม​ใคร​ก็​ไม่​มี​ใคร​ตอบ จึง​ร้องไห้​รำพัน “คุณ​พ่อ​ขา  คุณ​แม่​ขา  ​ช่วย​มน​ด้วย​ค่ะ  มน​กลัว...หรือ​ว่า ​เรา​จะ​ตาย​ไป​แล้ว​จริงๆ คุณ​พ่อ  พี่​ภู  มน​ลา​ก่อน​นะ​คะ”

ทันใด มีเสียง​ภูมินทร์​ดัง​ขึ้น “มน​ มน​กลับ​มา​หา​พี่​นะ​จ๊ะ พี่​คอย​มน​อยู่”

มน​ชญา​ชะงัก​หัน​มอง​หา เห็น​แสงสว่าง​อยู่​ทาง​หนึ่ง​จึง​วิ่ง​ไป​ตาม​แสง​นั้น...เสียง​ภูมินทร์​ยัง​ดัง​ก้อง “มน ​เมื่อ​ไหร่​มน​จะ​กลับ​มา​หา​พี่​ล่ะ​จ๊ะ พี่​คอย​มน​อยู่​นะ”

ภูมินทร์​จับ​มือ​มน​ชญา​ขึ้น​มา​จูบ​เบาๆสัมผัส​นั้น​ทำให้​มน​ชญา​รู้สึก​ได้ เธอ​ค่อยๆลืมตา​ขึ้น ภูมินทร์​ดีใจ​ดึง​เธอ​ขึ้น​มาก​อด “มน​กลับ​มา​หา​พี่​แล้ว...”

“พี่​ภู...” มน​ชญา​กอด​ตอบ​ด้วย​ความ​ดีใจ

“พี่​ละ​กลัว​แทบ​แย่​ว่า​มน​จะ​กลับคืน​ร่าง​เดิม​ไม่ได้​ซะ​อีก”

“ก่อน​ที่​มน​จะ​ฟื้น​มา​เนี่ย แม่​ชี​จั​นบ​อก​มน​ว่า การ​ที่​มน​กลับคืน​ร่าง​เดิม​ได้​ก็​เพราะ​มน​ยอม​สละ​ชีวิต​ตัว​เอง ยอม​ตาย​แทน​พี่​อิน ทำให้​พี่​อิน​ยอม​อโหสิกรรม​ทุก​อย่าง​ให้​มน เวร​กรรม​ที่​เคย​ผูกพัน​กัน​มา​ใน​อดีตชาติ​จึง​หมด​ไป” มน​ชญา​เล่า​แล้ว​นึก​ขึ้น​ได้ ถาม​หา​อิน​ตรา​เป็น​อย่างไร​บ้าง

ภูมินทร์​ไม่​รู้​จะ​ตอบ​อย่างไร จึง​พา​ไป​ดู​ด้วย​ตา​ตัว​เอง พอ​อิน​ตรา​เห็น​มน​ชญา​ก็​คุ้ม​คลั่ง​จะ​ทำร้าย ภูมินทร์​ขวาง พยาบาล​ช่วย​กัน​จับ​อิน​ตรา​ไว้  ภูมินทร์​ประคอง​มน​ชญา​ที่​ร้องไห้​เสียใจ​กลับ​ออก​มา

“พี่​ภู มน​สงสาร​พี่​อิน”


“พี่​เข้าใจ​ความรู้สึก​ของ​มน แต่​นี่​คือ​ผล​กรรม​ที่​อิน​ตรา​เขา​ได้​ก่อ​เอา​ไว้ ถ้า​อิน​ตรา​รู้จัก​พอใจ​ใน​สิ่ง​ที่​ตัว​เอง​เป็น พอใจ​ใน​สิ่ง​ที่​ตัว​เอง​มี เขา​ก็​คง​ไม่​ต้อง​พบ​จุดจบ​แบบ​นี้”

มน​ชญา​พยัก​หน้า​เข้าใจ ​แต่​น้ำตา​ยัง​ไหล​ริน​ด้วย​ความ​สงสาร​อิน​ตรา​จับใจ

ooooooo

รถ​ภูมินทร์​ขับ​พา​มน​ชญา​กลับ​จาก​โรงพยาบาล มา​จอด​หน้า​ตึก กัลยาณี​จูง​ไกร​สร​ยืน​รอ​ต้อนรับ ยุวดี​ กับ​นพดล​ลง​มา​เปิด​ประตู​รถ​ให้​มน​ชญา กัลยาณี​เข้าไป​กอด​หลาน​สาว มน​ชญา​ไหว้​ขอบคุณ กัลยาณี​ยิ้ม​ปลื้ม

“อย่าง​นี้​สิ ค่อย​เป็น​หลาน​สาว​ของ​อา​ตัว​จริง​หน่อย...หนู​มน อา​ขอโทษ​นะ ที่​อา​ทำ​ไม่​ดี​กับ​หนู​ตอน​ที่​หนู​อยู่​ใน​ร่าง​ของ​อิน​ตรา”

“ไม่​เป็นไร​หรอก​ค่ะ มน​เข้าใจ”

“ฉัน​ต้อง​ขอโทษ​นพด้วย​นะ​ที่​เข้าใจ​ผิด ยัง​ไง​ก็​กลับ​มา​อยู่​ที่​นี่​เหมือน​เดิม​นะ”

นพดล​รับปาก กัลยาณี​ซึ้ง​ใจ “แล้ว​ฉัน​ก็​ต้อง​ขอบคุณ​นพ​และ​ทุก​คน​มาก​ที่​คอย​ช่วยเหลือ​หลาน​สาว​ของ​ฉัน​มา​ตลอด ฉัน​ซะ​อีก​ที่​ไม่​รู้​เรื่อง​อะไร​เลย ปล่อย​ให้​ความ​เกลียด​ชัง​ที่​มี​ต่อ​อิน​ตรา​มา​ปิด​หู​ปิด​ตา ทำให้​มอง​ไม่​เห็น​ความ​จริง​ว่า​เกิด​อะไร​ขึ้น​กับ​หลาน​สาว​ตัว​เอง”

“ถ้า​อย่าง​งั้น ต่อ​ไป​นี้​คุณ​อา​เลิก​โกรธ​เลิก​เกลียด​พี่​อิน​ได้​ไหม​คะ อโหสิกรรม​ให้​พี่​อิน​นะ​คะ จะ​ได้​ไม่​ต้อง​มี​เวร​กรรม​ผูกพัน​ต่อ​กัน​ไป​ใน​ชาติ​หน้า”

“ตกลง​จ้ะ​  ต่อ​ไป​นี้​อา​จะ​ไม่​โกรธ​ ไม่​เกลียด​อิน​ตรา

อา​จะ​อโหสิกรรม​ทุก​อย่าง​ให้​อิน​ตรา​ขอ​ให้​เขา​มี​ความ​สุข​อย่าง​ที่​เขา​ต้องการ...”

ทุก​คน​​สีหน้า​มี​ความ​สุข...คืน​นั้น ไกร​สร​ได้​ทำ​พินัย– กรรม​ขึ้น​มา​ใหม่ มน​ชญา​เข้า​มา​หา

“คุณ​พ่อ​ทำ​อะไร​อยู่​เหรอ​คะ”

“พ่อ​กำลัง​ดู​พินัยกรรม​ที่​ทำ​ใหม่​อยู่​น่ะ​ลูก พ่อ​แบ่ง​สมบัติ​ของ​พ่อ​ให้​อิน​ตรา​เขา​มาก​ขึ้น มน​ไม่​ว่า​อะไร​ใช่​มั้ย​ลูก”

“ไม่​ว่า​หรอก​ค่ะ มน​กลับ​เห็น​ด้วย​เสีย​อีก พี่​อิน​จะ​ได้​ไม่​น้อยใจ​ว่า​คุณ​พ่อ​ไม่​รัก​เขา​อีก”

“พ่อ​ดีใจ​นะ​ที่​มน​ไม่​คิด​แค้น​อิน​ตรา ทั้งๆที่​เขา​ทำ​กับ​มน​ไว้​มาก​เหลือ​เกิน”

“เพราะว่า​คุณ​พ่อ​สอน​มน​ให้​รู้จัก​ให้อภัย​ไง​ล่ะ​คะ แล้ว​ถ้า​เรา​คิด​ดี​ทำ​ดี แล้ว​ความ​ดี​ก็​จะ​เป็น​เกราะ​คุ้ม​ภัย​ให้​ตัว​เรา”

ไกร​สร​กอด​ลูก​สาว​ด้วย​ความรัก​ใคร่ ทันใด มน​ชญา​ก็​สะดุ้ง ไกร​สร​ถาม “มี​อะไร​เหรอ​ลูก”

“มน​เห็น​ป้า​นวล​ยืน​อยู่​ตรง​นั้น​ค่ะ ป้า​นวล​ยิ้ม​ให้​มน​ด้วย​ค่ะ​คุณ​พ่อ”

“สงสัย​นวล​คง​มา​แสดง​ความ​ยินดี​ที่​เรื่อง​ร้ายๆผ่าน​พ้น​ไป​แล้ว​ละ​มั้ง​ลูก”...มน​ชญา​ยิ้ม​รับ

ooooooo

คืน​เดียวกัน อิน​ตรา​นั่ง​กอด​เข่า​เพ้อ​อยู่​ใน​ห้อง​พัก​โรงพยาบาล ว่า​ตน​ไม่​ใช่​ลูก​โจร ตน​เป็น​มน​ชญา ทำไม​ไม่​มี​ใคร​รัก​ตน​เลย ทำไม​ไม่​มี​ใคร​รัก​อิน​ตรา มี​แต่​คน​รัก​มน​ชญา จู่ๆก็​มี​มือ​มา​ลูบ​หัว ​อิน​ตรา​หัน​ไป​มอง เห็น​ป้า​นวล​กำลัง​ลูบ​หัว​และ​ปลอบ​ว่า

“ถึง​ไม่​มี​ใคร​รัก​อิน แต่​ป้า​ก็​รัก​อิน​นะ​ลูก”

อิน​ตรา​ดีใจ​โผ​กอด​ป้า​นวล​รำพัน ว่า​ทิ้ง​ตน​ไป​ไหน ไม่​มี​ใคร​อยู่​ข้าง​ตน​เลย “....หรือ​ป้า​นวล​โกรธ​ที่​อิน​พูด​ไม่​ดี​กับ​ป้า อิน​ขอโทษ​นะ​จ๊ะ ต่อ​ไป​นี้​อิน​จะ​ไม่​ว่า​ป้า​นวล​อีก​แล้ว ป้า​นวล​อย่า​ทิ้ง​อิน​ไป​อีก​นะ อิน​ไม่​เหลือ​ใคร​แล้ว”

“ถ้า​งั้น​อิน​ไป​อยู่​กับ​ป้า​ไหม​ล่ะ​ลูก เรา​จะ​ได้​ไป​มี​ความ​สุข​กัน​สอง​คน​ป้า​หลาน”

“อิน​ไป​อยู่​กับ​ป้า​นวล​ได้​จริงๆเหรอ​จ๊ะ” อิน​ตรา​กอด​ป้า​นวล​ดีใจ...

และ​แล้ว เช้า​วัน​รุ่ง​ขึ้น มน​ชญา​ก็ได้​รับ​โทรศัพท์​จาก​ทาง​โรงพยาบาล มน​ชญา​พา​ไกร​สร​และ​กัลยาณี​ไป​ที่​นั่น​ทันที ภูมินทร์ ยุวดี และ​นพดล​ตาม​ไป ทุก​คน​ตกตะลึง​เมื่อ​เห็น​สภาพ​อิน​ตรา​ผูก​คอ​ตาย​ใน​ห้อง​พัก​คนไข้

งาน​ศพ​อิน​ตรา​ผ่าน​พ้น​ไป​ด้วย​ดี นพดล​ยืน​มอง​ควัน​ไฟ​อย่าง​เศร้าสร้อย ยุวดี​เข้า​มา​ทัก

“ท่าทาง​นาย​จะ​เสียใจ​มาก​เลย​นะ​ที่​พี่​อิน​จาก​ไป”

นพดล​พยัก​หน้า “ถึง​อิน​ตรา​จะ​นิสัย​ไม่​ดี​ยัง​ไง  แต่​ผม​ก็​รู้จักเธอ​มา​ตั้งแต่​เด็ก เรา​เป็น​ลูก​กำพร้า​เหมือน​กัน  ผม​สงสาร​ที่​เธอ​มัก​จะ​ถูก​อา​ณี​ต่อว่า​เป็น​ประจำ  ตอน​นี้​เธอ​ตาย​จาก​ไป​ก็​อดใจ​หาย​ไม่ได้”

“ถ้า​วิญญาณ​พี่​อิน​รับ​รู้​ได้​ว่า​นาย​มี​แต่​ความ​หวัง​ดี​ให้​อย่าง​นี้ พี่​อิน​คง​ดีใจ” ยุวดี​ปั้น​หน้า​กลบเกลื่อน​ความ​สะเทือนใจ แล้ว​บอก​ว่าที่​มา​เพื่อ​จะ​บอก​ว่า​ตน​จะ​กลับ​แล้ว

“อย่า​เพิ่ง​กลับ​สิ​ครับ ผม​มี​เรื่อง​จะ​คุย​กับ​คุณ”

“เรื่อง​อะไร...” ยุวดี​แปลก​ใจ

นพดล​ขยับ​เข้า​ใกล้ “ไหนๆตอน​นี้​เรื่อง​ร้ายๆก็​ผ่าน​พ้น​ไป​แล้ว คุณ​ยุ​คิด​ว่า​ถึง​เวลา​หรือ​ยัง”

“เวลา​อะไร...”

“เวลา​ที่​เรา​สอง​คน​จะ​เรียนรู้​กัน ทำ​ความ​รู้จัก​กัน​ให้​

มาก​ขึ้น​กว่า​นี้” พอ​เห็น​ยุวดี​นิ่ง​อึ้ง จึง​ถาม​ย้ำ​ว่า “ว่า​ไง​ครับ”

ยุวดี​ยิ้ม​เขิน​อาย พยัก​หน้า​หงึกๆ นพดล​รวบ​ตัว​เธอ​มาก​อด ยุวดี​รู้สึก​อบอุ่น​อย่าง​บอก​ไม่​ถูก

ooooooo

แล้ว​งาน​แต่งงาน​ของ​ภูมินทร์​กับ​มน​ชญา​ก็​เกิด​ขึ้น บรรยากาศ​เต็ม​ไป​ด้วย​ความ​สุข ทั้ง​แขก​ที่มา​อวย​พร​ใน​งาน​ก็​เต็ม​ไป​ด้วย​ความ​จริงใจ  ทุก​คน​ดู​สีหน้า​เบิกบาน​เปี่ยม​ไป​ด้วย​ความ​ยินดี

บ่าว​สาว​ถูก​ส่งตัว​เข้า​หอ มน​ชญา​ยืน​มอง​ออก​ไป​นอก​หน้าต่าง​ห้อง ภูมินทร์​เข้า​มา​โอบ​กอด​อย่าง​รัก​ใคร่ “คิด​อะไร​อยู่​เหรอ​จ๊ะ​มน”

“กำลัง​คิดถึง​พี่​อิ​นอ​ยู่​น่ะ​ค่ะ มน​สงสาร​พี่​อิน มน​ขอ​อโหสิกรรม​ให้​พี่​อิน​ใน​ทุกๆเรื่อง และ​ขอ​ให้​พี่​อิน​ไป​สู่​ชาติ​ภพ​ใหม่​ที่​ดี​อย่าง​ที่​เธอ​หวัง​ค่ะ”

“ถ้า​อิน​ตรา​มี​ญาณ​วิถี​ใดๆที่​จะ​รับ​รู้​ได้​ว่า มน​ของ​พี่​ปรารถนา​ดี​กับ​เขา​อย่าง​จริงใจ​อย่าง​นี้ อิน​ตรา​ก็​คง​จะ​พอใจ​และ​มี​ความ​สุข​ล่ะ​จ้ะ”

มน​ชญา​พยัก​หน้า​รับ ภูมินทร์​กระชับ​อ้อม​กอด เป็น​ครั้ง​แรก​ที่​มน​ชญา​ซุก​หน้า​กับ​อ้อมอก​ของ​เขา​อย่าง​มี​ความ​สุข หลังจาก​เรื่อง​ร้ายๆทั้งหลาย​ได้​ผ่าน​พ้น​ไป

ooooooo


-อวสาน-
กลับไปยังรายบอร์ด